Wat een gigantische teleurstelling. Tientallen mensen die na de uitslag kwamen vertellen dat ze niet begrepen dat ik niet in de finale sta. Onderweg naar mijn auto een paar keer aangesproken hoe goed ze mijn voorstelling vonden en dat ze het zo jammer vonden dat ik niet door was naar de finale. Er stopte zelfs iemand in de parkeergarage om me dat te vertellen.
En ik kan ze echt geen ongelijk geven. Goed gespeeld vanavond. Het publiek zat te bulderlachen van het begin tot het einde. Het was muisstil tijdens het afsluitend liedje. Een geweldig applaus. Roepen, fluiten, alles er op en er aan.
Maar dus niet door naar de finale.
Waar lag het aan? Geen idee. Waren er dan drie artiesten beter? Eerlijk? Nee. Okee, ik zie je al fronsen, maar eerlijk, zelfs de artiesten op het podium begrepen het niet. Ze waren uiteraard blij voor zichzelf, maar ze begrepen het niet.
Het was stil in de auto naar Antwerpen. Allez, tot ongeveer aan de grens, toen vond Iron Maiden het wel genoeg en scheurden ze het behang van mijn trommelvliezen.
Onlangs, na een geweldig optreden, zei iemand in een blije opwelling dat hij mijn voorstelling fantastisch vond, en als ik hier niet mee zou doorbreken, dan zou het nooit lukken. Wel, het is niet aan het lukken …
Veel goeie reacties (nog geen slechte eigenlijk, behalve na een paar echt slechte optredens), maar geen officiële erkenning. Veel mensen die me bezweren dat ik niet mag opgeven, veel reacties dat ze me echt goed vinden … maar wat betekent dat als je geen optredens hebt.
Nog eentje, vrijdag in Leidschendam, en als ik daar geen ronde verder ga … tja … wat dan?
cheers
Bart